Είναι μια βασική μέθοδος και αφορά την ανάπτυξη μιας θετικής αμοιβαιότητας μεταξύ των κοινωνικών ομάδων σε συνδυασμό με τη θετική πρωτοβουλία με στόχο να αφυπνίσει τη δημιουργικότητα, την ενότητα των ανθρώπων, που ζουν στην ίδια κοινότητα, τα κοινά ενδιαφέροντα και στόχους. Η «προκοινωνικότητα» αναδύεται ως μια συνεισφορά στην εξελικτική και κοινωνική ψυχολογία και συνίσταται σε έναν κατάλογο με κανόνες και συμπεριφορές κοινώς αποδεκτούς από τα μέλη της κοινότητας, που περιλαμβάνονται σε ειδική συμφωνία, έναν «Κώδικα Ειρήνης» που δημιουργήθηκε με σκοπό την πρόληψη κοινωνικών διαταραχών, όπως φαινόμενα «κοινωνικής βίας» μεταξύ παιδιών. Η «προκοινωνικότητα» είναι ένα σύνολο θετικών δράσεων από τις οποίες οι άλλοι επωφελούνται, υπαγορεύεται από την ενσυναίσθηση, τις ηθικές αξίες, και μια αίσθηση προσωπικής ευθύνης, παρά την επιθυμία για προσωπικό όφελος.